Inhoud
Doorheen de hele voorstelling loopt een toneelstuk dat wordt afgewisseld met zang, dans en sketches. In mijn ogen was het verhaal nogal cliché. Het gaat over een aantal beroemdheden waaronder Justin Bieber, Astrid Bryan, Mister Bean... die allemaal op reis gaan met hetzelfde vliegtuig. Om beurt worden zij voorgesteld in een aantal filmpjes. Er wordt in het stuk dus ook van media gebruik gemaakt. De beelden worden aan de rechterkant van het podium geprojecteerd. Onderweg begint er vanalles aan het vliegtuig te haperen. Om te voorkomen dat het vliegtuig neerstort, moet er lading overboord gegooid worden. Wanneer er nog te veel gewicht aan boord is, wordt er een spel georganiseerd waarbij de verliezer overboord moet springen. Uiteindelijk stranden de overgebleven passagiers op een onbewoond eiland. Daar maken ze eerst ruzie met elkaar, maar al snel wordt duidelijk dat het nog niet zo slecht leven is op het eiland. Men heeft er geen last van financiële crisissen, armoede, vallende regeringen... Daarom besluiten ze om er het beste van te maken. Al gauw worden 2 passagiers verliefd op elkaar en besluiten ze om op het eiland in het huwelijk te treden. Het toneelstuk wordt afgesloten met één groot feest waarbij iedereen gelukkig is. Het heeft dus een open einde waarbij men niet te weten komt of de reizigers nog naar huis kunnen terugkeren.
Sketches
Het toneelstuk werd af en toe onderbroken door een sketch. Jammer genoeg hadden deze niks te maken met het verhaal. Toch verdienen de leerlingen een dikke pluim voor de prachtig uitgevoerde imitaties van o.a. Selah Sue, Bart Peeters, Philip Goebels... Er werd niet enkel op het uiterlijk van de personen gelet, maar ook op de stem en de karaktertrekken.
Deze show is geschikt voor alle leeftijden. Toch zitten er hier en daar moppen in het toneel verscholen die enkel (ex-)leerlingen begrijpen. Maar dit laat niet af dat iedereen van deze show kan genieten. Het is een echt familiespektakel.
Aanbod muzische talen
De verschillende domeinen dans, muziek, toneel, media... kwamen in de show aan bod. De leerlingen hebben deze volledig zelf in elkaar gestoken.
Op de linkerkant van het podium werden covers gebracht van bekende en minder bekende artiesten. (Enkele voorbeelden zijn: "The Saints are coming" - Green Day ft. U2, "Bungeeboy" van de Zeelse band Pickle Juice, "Message in a bottle" van The Police...) Bijna alle nummers hadden te maken met hetgene dat zich afspeelde in het toneelstuk. Dit vond ik een sterk punt aan de show. Ook werd alles zelf gespeeld door de leerlingen met eigen muziekinstrumenten. Zo maakte men gebruik van gitaren, violen, piano en nog vele andere. Dit verdient nogmaals een pluim! Jammer genoeg zat er soms storing op één van de muziekboxen. Hierdoor klonk niet elke zanger(es) even zuiver. Ook bij de dans met blacklights liet de techniek het even afweten. Gelukkig kon men na de pauze deze dans toch uitvoeren dankzij het snelle werk van de techniekers.
Deze cover van de groep White Lies werd ook door de leerlingen van het SLC gebracht.
Er waren veel verschillende soorten dansen. Ook deze waren verbonden met het toneelstuk. Bv. de koppeldans op het nummer "Mary you" van Bruno Mars paste perfect bij het einde van het verhaal. Soms werden live zang en dans gecombineerd. Dit vond ik zeer gewaagd, maar toch geslaagd!
Persoonlijke mening
Het talent van elke leerling kwam van pas in deze show. Dit vind ik een zeer mooi concept. Iedereen droeg zijn/haar steentje bij. Dit zowel voor als achter de schermen. Behalve dansers, toneelspelers, muzikanten had je namelijk ook leerlingen die instonden voor de techniek, de make-up, de kledij, het decor, het script...
Het was prachtige avond waarbij ik heel erg genoten heb van de voorstelling. Hieruit kan je duidelijk zien dat leerlingen mits enige sturing zelf op muzisch vlak heel wat kunnen bereiken.
